Dikkat edin kandırırlar, ayakta uyuturlar, elinizden ekmeğinizi alırlar, iliğinizi kuruturlar, canınızı acıtırlar, pervasızca ruhunu satanlar…

Hayat herkesi belirli bir sınavdan geçirir, hastalık, ölüm, zulüm; mesela yerden yere vurabilir, sevgilinizi elinizden alabilir ama güvendiğiniz dağlara kar yağdımı içinize bir şey oturur, nefes alamazsınız. “Sende mi brütüs” diyesiniz gelir, saldırasınız gelir sağa sola, emeklerinize mi acıyasınız, haybeye geçen vaktinize mi, hayallerinize mi ? Titrer ve kendinizi daha da kaybedersiniz. Değer verdiniz, önem verdiniz, her şeyi önüne serdiniz ama olmadı değil mi ? Ağlama arkadaş, suç sende değil, insanlar kötü. Kötü insanlara göre de insanlar kötü. Kötülerin dahi kötülediği yaratılanlar arasında sanada bir kötü rastladı diye kendini mi kaybedeceksin. Hemen cevabını vereyim, sende kafanı aşağı yukarı doğru salla ki adet yerini bulsun. “Yaşın genç, unutursun…”

Bir şekilde hayatlarımız sonlanacak ama hayatın suratınızın ortasına geçirdiği darbeler yaşama sevincinizi dirhem dirhem alacak sizden. Umarım hayat son noktayı koymadan elinizde avucunuzda olanı bitirmezsiniz, ya sonra hayata göz yumana kadar zaman nasıl geçer, yalnız mı kalacaksınız ? “Her zaman herkese bir kere şans verin” diye söyledim durdum, ikinci şansı hakettiğini düşündüklerinizden yediğiniz darbeler sonrası hiç aklınıza geldim mi ? Yoksa siz “bu kadar saçmalığı okuyamam, bir paragraf baştan bir de son kısmı okusam yeter” diyenlerden miydiniz? Peki böyle dediğiniz zamanlarda acaba ortada yazanlar beni anlatıyor olabilir mi diye düşünmediniz mi? Herkes kendi kaderini kendisi yazar diye saçmalayanlardansanız, yazdığınız kaderde neden düzeltme yapmadınız, hoşunuza mı gitti tüm olanlar? Göremediniz mi insanların yüzlerinin arkasına gizlediği ikinci yüzü…

Hayatım boyunca hep bu durumlara düşmesin diye dostlarımı uyardım, hep ben kötü oldum ama hatır vardı ve her şey aşikardı. Söylenmesi gereken sözler vardı, sadece cesaretli bir yürek gerekiyordu kendini feda edecek. Feda eden hep ben oldum! Belki seni bile uyarmışımdır dost. Belki sen benim elimle ileride çevirme var diye uyardığım karşı şeritteki araçtaydın, belki yanlış kuyrukta sıranın sana gelmesini beklerken, zamanını kurtarandım, belki bağışladığım kan senin damarında dolaşmakta, belki kesişmiştir hikayemiz ve birbirimize iyiliğimiz dokunmuştur. Söyle bakalım dostum sende mi kötü diyorsun benim için ? Söyledim ya feda eden bendim hep…

Ne diyor şair : “Senin yalanlarınla, hilelerinle başedemedim. Bu bana dert oldu… Ama, ben senin önünde hiç boyun eğmedim… Bu da sana dert olsun!”

Dert olsun dostlar! İnsanlara aldanmayın, herkes tabi ki kötü değildir ama kimseye ikinci şansı vermeyin. Mutlaka kaybedersiniz. İşte buraya yazıyorum…